Hallo Henk,
Ik heb natuurlijk je boek gelezen en had daar nog wat opmerkingen over. Je hebt het natuurlijk over de ‘avatars’ die als paddestoelen uit de grond komen waardoor een generatie kloof ontstaat. Alleen hoeveel ‘avatars’ heb je nou zelf? Want ik vind het echt goed dat je dit zelf ook hebt gedaan.
Je bent zelf geen screenager meer, dus in die zin help je natuurlijk mee aan een verkleining van de kloof. Door het schrijven van je boek, help je natuurlijk helemaal mee met de verkleining. Ik vind dat echt een zeer goede zaak en vind daardoor jouw werk meer dan uitmuntend. Door jou zal de grote kloof alleen maar kleiner worden en ook snel uit de wereld zijn. Jij laat ouderen zien wat ze moeten doen om dit tegen te gaan. Ik wil je voor het perfectioneren van de wereld graag bedanken.
Groetjes,
Levi
donderdag 27 september 2007
donderdag 20 september 2007
Week 3 - Vraag H. Blanken
Vraag voor Dhr. Henk Blanken.
1. Denkt u dat het ‘Second Life’ leven ooit zo realistisch wordt, dat het ‘First Live’ zal gaan worden? D.w.z. dat het normale leven verhuisd is naar de digitale wereld. Dat daar mensen werken enzo.
Waarom.
Ik wil deze vraag graag stellen omdat ik dan vanuit een oogpunt van een ‘expert’ een antwoord krijg. Ik kan het zelf natuurlijk ook inschatten, maar dat is voor mij onvoldoende. Zo weet ik hoe ik het spel ‘Second Life’ voor mijzelf in moet schatten.
Waar vandaan.
Ik wil graag weten hoe het spel en de digitale wereld zich zal ontwikkelen. Als ik weet dat dat bijvoorbeeld heel snel zal zijn, dan kan ik mijn eigen ‘levens’ instelling daar op aanpassen. Zo kan ik ook inschatten wat de rol gaat worden van ‘Second Life’ op de computer markt.
1. Denkt u dat het ‘Second Life’ leven ooit zo realistisch wordt, dat het ‘First Live’ zal gaan worden? D.w.z. dat het normale leven verhuisd is naar de digitale wereld. Dat daar mensen werken enzo.
Waarom.
Ik wil deze vraag graag stellen omdat ik dan vanuit een oogpunt van een ‘expert’ een antwoord krijg. Ik kan het zelf natuurlijk ook inschatten, maar dat is voor mij onvoldoende. Zo weet ik hoe ik het spel ‘Second Life’ voor mijzelf in moet schatten.
Waar vandaan.
Ik wil graag weten hoe het spel en de digitale wereld zich zal ontwikkelen. Als ik weet dat dat bijvoorbeeld heel snel zal zijn, dan kan ik mijn eigen ‘levens’ instelling daar op aanpassen. Zo kan ik ook inschatten wat de rol gaat worden van ‘Second Life’ op de computer markt.
donderdag 13 september 2007
Week 3 - Metaforen
4 vergelijkingen voor lezen, schrijven, spreken en luisteren.
Lezen is.. als breien, veel te langdradig.
Schrijven is.. als het creeeren van leven.
- Op papier maak je een nieuw verhaal, een eigen leven.
Spreken is.. als zingen in je eigen melodie.
Luisteren is.. als het kopieren van data naar het intern geheugen.
- Eerst wordt het in het intern geheugen gezet, en erna ga je het verder verwerken.
Lezen is.. als breien, veel te langdradig.
Schrijven is.. als het creeeren van leven.
- Op papier maak je een nieuw verhaal, een eigen leven.
Spreken is.. als zingen in je eigen melodie.
Luisteren is.. als het kopieren van data naar het intern geheugen.
- Eerst wordt het in het intern geheugen gezet, en erna ga je het verder verwerken.
woensdag 12 september 2007
Week 2 - Samenvatting Hfst. 8
Samenvatting Hfst. 8.
Tien jaar geleden, internet in opkomst, waren het de artistieke elite die ze gebruikte. Avaters. Digitale persoonlijkheden die vaak looks hebben van tekenfilmfiguurtjes. Tegenwoordig gebruikt ook de massa het. In het spel ‘Second Life’, kan digitaal, van alles gemaakt worden. Van echt geld tot sex. Volgens The New York Times speelden in 2005 10 miljoen mensen mee. Fascinerend zijn de vage grenzen tussen fictie en werkelijkheid. Dit is te zien aan de opkomende vraag, wie moet waar belasting over betalen?
Eind 20ste eeuw was er nog het Ik-Tijdperk. Toen sleutelde we aan ons narcistische ‘ik’. Desnoods in een tv-programma. Want wat heb je aan een ‘ik’ als je die niet kan laten zien. Het einde van de wereld leek nabij. Uit brokstukken construeerde we een persoonlijkheid.
Wie toen geen andere ‘ik’ wilde, koos een ‘zelf’. Dit was anders. Nu was alles open, net als onze identiteit. Je hoefde zelf niet onder het mes, maar bouwde een ‘avater’. Of meerdere Dit is digitaal, maar aardser dan verwacht. Dit door hun eigen identiteit. Ze laten zien wie je bent, of wilt zijn. Ze lijken ordinair en plat, maar dat is slechts schijn.
Door de realistischere ‘avaters’ maakt ook de massa ze. De zogeheten ‘screenagers’ (tieners vergroeid met hun beeldscherm) maken ze als konijnen. Hierdoor ontstaat een generatie kloof. De zogeheten ‘digital divide’. Hierdoor onstaat een discussie over het anoniem verschijnen op ‘blogs’. De jonge generatie vind dit normaal, maar de oude media denken dat jongeren zich verschuilen achter hun ‘nick’. Op het ene medium wordt foutloos Nederlands verwacht, terwijl dat elders verwaarloosd wordt.
Vroeger was je identiteit nog uniek. Tegenwoordig kan je er zoveel maken als je wilt. Het lijkt daardoor waardeloos, maar niets is minder waar door kleine details. Dit door ‘accountability’, iedereen ziet wat je doet. Jongeren hebben een eigen wereld gecreëerd, maar er wordt nog heftig gediscuseerd over wie zich eigenaar mag noemen.
Samenvatting in 1 zin.
Avaters, de nieuwe (digitale) persoonlijkheden, worden gemaakt als konijnen door de screenagers, alleen de eigenaar blijft nog onduidelijk.
Citaat - Blz. 180.
"If you don’t have an image, buy one".
Met betrekking tot het hoofdstuk ben ik het daar wel mee eens. Het is niet zo dat ik het ook de waarheid vind in het echte leven want dat ik vind dat een ‘image’ gewoon ‘jij’ moet zijn. In de digitale wereld van de avaters vind het citaat wel erg goed passen. Dat is namelijk de essentie van een avater. Je digitale persoonlijkheid zo groot mogelijk uitbreiden.
Tien jaar geleden, internet in opkomst, waren het de artistieke elite die ze gebruikte. Avaters. Digitale persoonlijkheden die vaak looks hebben van tekenfilmfiguurtjes. Tegenwoordig gebruikt ook de massa het. In het spel ‘Second Life’, kan digitaal, van alles gemaakt worden. Van echt geld tot sex. Volgens The New York Times speelden in 2005 10 miljoen mensen mee. Fascinerend zijn de vage grenzen tussen fictie en werkelijkheid. Dit is te zien aan de opkomende vraag, wie moet waar belasting over betalen?
Eind 20ste eeuw was er nog het Ik-Tijdperk. Toen sleutelde we aan ons narcistische ‘ik’. Desnoods in een tv-programma. Want wat heb je aan een ‘ik’ als je die niet kan laten zien. Het einde van de wereld leek nabij. Uit brokstukken construeerde we een persoonlijkheid.
Wie toen geen andere ‘ik’ wilde, koos een ‘zelf’. Dit was anders. Nu was alles open, net als onze identiteit. Je hoefde zelf niet onder het mes, maar bouwde een ‘avater’. Of meerdere Dit is digitaal, maar aardser dan verwacht. Dit door hun eigen identiteit. Ze laten zien wie je bent, of wilt zijn. Ze lijken ordinair en plat, maar dat is slechts schijn.
Door de realistischere ‘avaters’ maakt ook de massa ze. De zogeheten ‘screenagers’ (tieners vergroeid met hun beeldscherm) maken ze als konijnen. Hierdoor ontstaat een generatie kloof. De zogeheten ‘digital divide’. Hierdoor onstaat een discussie over het anoniem verschijnen op ‘blogs’. De jonge generatie vind dit normaal, maar de oude media denken dat jongeren zich verschuilen achter hun ‘nick’. Op het ene medium wordt foutloos Nederlands verwacht, terwijl dat elders verwaarloosd wordt.
Vroeger was je identiteit nog uniek. Tegenwoordig kan je er zoveel maken als je wilt. Het lijkt daardoor waardeloos, maar niets is minder waar door kleine details. Dit door ‘accountability’, iedereen ziet wat je doet. Jongeren hebben een eigen wereld gecreëerd, maar er wordt nog heftig gediscuseerd over wie zich eigenaar mag noemen.
Samenvatting in 1 zin.
Avaters, de nieuwe (digitale) persoonlijkheden, worden gemaakt als konijnen door de screenagers, alleen de eigenaar blijft nog onduidelijk.
Citaat - Blz. 180.
"If you don’t have an image, buy one".
Met betrekking tot het hoofdstuk ben ik het daar wel mee eens. Het is niet zo dat ik het ook de waarheid vind in het echte leven want dat ik vind dat een ‘image’ gewoon ‘jij’ moet zijn. In de digitale wereld van de avaters vind het citaat wel erg goed passen. Dat is namelijk de essentie van een avater. Je digitale persoonlijkheid zo groot mogelijk uitbreiden.
Week 2 - Geschiedenis, metafoor, 1e indruk.
1. Mijn geschiedenis van het lezen.
Eigenlijk is mijn geschiedenis erg minimaal. Ik heb in mijn leven dan ook maar weinig boeken gezien. Zelfs voor school heb ik nooit veel gelezen. De boeken die ik wel heb gelezen zijn de boeken van Kippenvel. Ik vond ze toen leuk om te lezen, ook voor school, maar hele diepzinnige literatuur is het natuurlijk niet.
2. Metafoor lezen.
Voor mij is dat een bril, een leesbril om precies te zijn.
3. Eerste indruk v/h boek.
Objectief.
- Qua lay-out is het voor mij een erg leuk boek. De kaft is bedrukt met woorden die op een speelse manier in elkaar zitten. Dat is voor mij al een pluspunt.
- Wat er verder staat, in woord, zijn veel onderwerpen die nu spelen. Ze zijn namelijk vaak in de media (geweest) en daardoor spreekt het totaalbeeld mij wel aan.
- Qua kleur vind ik het boek ook wel redelijk leuk in elkaar zitten. De titel staat in het geel waardoor het goed opvalt. Het is niet echt een design boek, maar juist door de minimalistische layout heeft het boek wel iets unieks in zich.
Subjectief.
-Wat ik zelf van het boek verwacht is dat het mij zal leren hoe tekst vroeger werd gebruikt, en hoe tekst tegenwoordig wordt gebruikt. Of, en wat, daarin de verschillen zijn. En misschien zelfs hoe je het nu beter kunt gebruiken dan vroeger. Hoe je het beter kunt gebruiken om een bepaalde doelgroep te bereiken, en hoe je tekst kunt gebruiken voor verschillende media.
-Verder denk ik dat het dieper zal ingaan over het uitleggen van de taal en de tekst die tegenwoordig wordt gebruikt bij veel nieuwe media. Bijvoorbeeld bij blogs, informatie websites en forum’s.
-Als ik daarna gewoon alleen maar puur naar het boek kijk en dan denk aan een vergelijking, dan kom ik maar bij een ding. Dat is een krant. Ik weet zelf niet goed waardoor, maar ik denk voor het grootste gedeelte door het lettertype. Waarschijnlijk wordt dat wel ondersteund door de witte achtergrond.
Eigenlijk is mijn geschiedenis erg minimaal. Ik heb in mijn leven dan ook maar weinig boeken gezien. Zelfs voor school heb ik nooit veel gelezen. De boeken die ik wel heb gelezen zijn de boeken van Kippenvel. Ik vond ze toen leuk om te lezen, ook voor school, maar hele diepzinnige literatuur is het natuurlijk niet.
2. Metafoor lezen.
Voor mij is dat een bril, een leesbril om precies te zijn.
3. Eerste indruk v/h boek.
Objectief.
- Qua lay-out is het voor mij een erg leuk boek. De kaft is bedrukt met woorden die op een speelse manier in elkaar zitten. Dat is voor mij al een pluspunt.
- Wat er verder staat, in woord, zijn veel onderwerpen die nu spelen. Ze zijn namelijk vaak in de media (geweest) en daardoor spreekt het totaalbeeld mij wel aan.
- Qua kleur vind ik het boek ook wel redelijk leuk in elkaar zitten. De titel staat in het geel waardoor het goed opvalt. Het is niet echt een design boek, maar juist door de minimalistische layout heeft het boek wel iets unieks in zich.
Subjectief.
-Wat ik zelf van het boek verwacht is dat het mij zal leren hoe tekst vroeger werd gebruikt, en hoe tekst tegenwoordig wordt gebruikt. Of, en wat, daarin de verschillen zijn. En misschien zelfs hoe je het nu beter kunt gebruiken dan vroeger. Hoe je het beter kunt gebruiken om een bepaalde doelgroep te bereiken, en hoe je tekst kunt gebruiken voor verschillende media.
-Verder denk ik dat het dieper zal ingaan over het uitleggen van de taal en de tekst die tegenwoordig wordt gebruikt bij veel nieuwe media. Bijvoorbeeld bij blogs, informatie websites en forum’s.
-Als ik daarna gewoon alleen maar puur naar het boek kijk en dan denk aan een vergelijking, dan kom ik maar bij een ding. Dat is een krant. Ik weet zelf niet goed waardoor, maar ik denk voor het grootste gedeelte door het lettertype. Waarschijnlijk wordt dat wel ondersteund door de witte achtergrond.
Abonneren op:
Posts (Atom)